ŞİİRLERİ
Ne mutlu inandığını Yunus gibi söyleyene, sevdiğini Yunus gibi sevene, kendi çağının karanlıkları
içinden bütün çağların aydınlığını bulana. (Sabahattin Eyüboğlu; Yunus Emre kitabından)
Aşkın Aldı Benden Beni
Gel Gör Beni Aşk Neyledi
Göçtü Kervan Kaldık Dağlar Başında
Neylesin Yunus
Kalanlara Selam Olsun
Arayı Arayı Bulsam İzini
Sen Derviş Olamazsın
Çağırayım Mevlam Seni
Sevelim Sevilelim
Hoşgörü
Hak bizim olsun
Dost'a
İlim ilim bilmektir
Değil
Dürüst kazan
Riya
Haram kıymetli oldu
Şöyle garip bencileyin
Şol cennetin ırmakları
Gel gidelim dosta gönül
Dolap niçin inilersin
Niçin ağlarsın bülbül hey
Elhamdulillah
Bana namaz kılmaz diyen
Yaka geldi yaka gider
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Dağlar ile taşlar ile
Çağırayım Mevlâm seni
Seherlerde kuşlar ile
Çağırayım Mevlâm seni
Sular dibinde mâhiyle
Sahralarda âhû ile
Abdal olup yâhû ile
Çağırayım Mevlâm seni
Gökyüzünde İsa ile
Tûr dağında Musa ile
Elindeki asa ile
Çağırayım Mevlâm seni
Derdi öküs Eyyûb ile
Gözü yaşlı Ya'kûb ile
Ol Muhammed mahbûb ile
Çağırayım Mevlâm seni
Bilmişim dünya halini
Terk ettim kiyl-ü kâlini
Baş açık ayak yalını
Çağırayım Mevlâm seni
Yûnus okur diller ile
Ol kumru bülbüller ile
Hakkı seven kullar ile
Çağırayım Mevlâm seni.
Hak cihana doludur
Kimseler Hakkı bilmez
Onu sen senden iste,
O senden ayrı olmaz
Dünyaya gelen geçer
Bir bir şerbetin içer
Bu bir köprüdür geçer
Cahiller onu bilmez
Gelin tanış olalım
İsin kolayın tutalım
Sevelim sevilelim
Dünya kimseye kalmaz
Yunus sözün anlar isen
Mani'sini dinler isen
Sana iyi dirlik gerek
Bunda kimseler kalmaz
Yar yüreğim yar, gör ki neler var, Bu halk içinde bize gülen var.
Ko gülen gülsün,
Hak bizim olsun,
Gaafil ne bilsin, Hakk'ı seven var.
Bu yol uzaktır menzili çoktur,
Geçidi yoktur derin sular var.
Girdik bu yola aşk ile bile,
Gurbetlik ile, bizi salan var.
Her kim merdane, gelsin meydane,
Kalmasın cana kimde hüner var.
Yunus sen bunda meydan isteme,
Meydan içinde merdaneler var.
Kevser havuzuna dalanlar,
Ölmezden öndün ölenler
Nefsini düşman bilenler,
Konar tuba dallarına
Alem düşman olur ise,
Beni dost'tan irimaya
Dost kanda ise ben anda,
Düşmanlık arımaya
Dost ehli bizim ile hem,
Dost burdadır bize ne gam
Yüz bin cehd ederse düşman,
Dost mahfili duramaya
Düşman bana nide bile,
İşim gücüm dost'tan yana
Dost makamı can içinde,
Düşman eli eremeye
Kime kim dost kapı aça,
Düşmanı elinden kaça
Yunus ağzı güher saça,
Değme arif değemeye.
İlim ilim bilmektir,
İlim kendin bilmektir
Sen kendini bilmezsin,
Ya nice okumaktır
Okumaktan mani ne,
Kişi Hakkı bilmektir
Çün okudun bilemedin,
Ha bir kuru emektir
Okudum bildim deme,
Çok taat kıldım deme
Eri hak bilmez isen,
Abes yere yelmektir
Dört kitabın manisi,
Bellidir bir elifte
Sen elif dersin hoca,
Manisi ne demektir
Yunus der ki Ey hoca
Gerekse var bin Hacca
Hepisinden iyice
Bir gönüle girmektir
Bir kez gönül yıktın ise
Bu kıldığın namaz değil
Yetmişiki millet dahi
Elin yüzün yumaz değil
Yol odur ki, doğru vara
Göz odur ki, Hakkı göre
Er odur ki alçak dura
Yüceden bakan göz değil.
Nice bir besleyesin,
Bu kadd ile kameti
Düştün dünya zevkine
Unuttun kıyameti
Dürüst kazan, ye yedir,
Bir gönül ele getir
Yüz KABEden yiğrektir,
Bir gönül ziyareti
Uslu değil delidir
Halka salusluk satan
Nefsin müslüman etsin
Var ise kerameti
Yunus imdi sen dahi,
Gerçeklerden olagör
Gerçek erenler imiş,
Cümlenin ziyareti
Arifler ortasında
Sofuluk satmayalar
Çün sufiye ihlas oldu
Aşka riya katmayalar
Ye gel bildiğinden ayıt
Yahut bilenlerden işit
Teslimin ucunu tutup
Hiç sözü uzatmayalar
Mumsuz baldır şeriat
Tortusuz yağdır hakikat
Dost için balı yağa
Ne için katmayalar
Kıymetin duyar isen
Neye değer iş bu dem
Erenlerin ma'nisin
Bilmeze satmayalar
Miskin Adem yanıldı
Uçmakta buğday yedi
İşi Hak'tan bilenler
Şeytan'dan tutmayalar
Şirin hulklar eylegil
Tatlı sözler söylegil
Sohbetlerde Yunus'u
Hergiz unutmayalar.
Müslümanlar zemane yatlı oldu
Helal yenmez haram kıymetli oldu
Okuyan kur'ana kulak tutulmaz
Şeytanlar semirdi kuvvetli oldu
Haram ile hamir tuttu cihanı
Fesat işler eden hürmetli oldu
Kime kim Hak'tan haber verirsen
Bakar başın sallar hüccetli oldu
Sağrıt üstat ile arbede çalar
Oğul ata ile izzetli oldu
Fakirler miskinlikten çekti elin
Gönüller yıkıban hetbetli oldu
Peygamber yerine geçen hocalar
Bu halkın başına zahmetli oldu
Tutulmaz oldu peygamber hadisi
Halayık cümle Hak'tan utlu oldu
Yunus gel aşık isen tövbe eyle
Nasuh'a tövbe ucu kutlu oldu. .
Acep şu yerde varm'ola
Şöyle garip bencileyin
Bağrı başlı gözü yaşlı
Şöyle garip bencileyin
Gezdim urum ile şamı
Yukarı illeri kamu
Çok istedim bulamadım
Şöyle garip bencileyin
Kimseler garip olmasın
Hasret oduna yanmasın
Hocam kimseler duymasın
Şöyle garip bencileyin
Söyler dilim ağlar gözüm
Gariplere göynür özüm
Meğer ki gökte yıldızım
Şöyle garip bencileyin
Nice bu dert ile yanam
Ecel ere bir gün ölem
Meğer ki sinimde bulam
Şöyle garip bencileyin
Bir garip ölmüş diyeler
Üç günden sonra duyalar
Soğuk su ile yuyalar
Şöyle garip bencileyin
Hey Emre'm Yunus biçare
Bulunmaz derdine çare
Var imdi gez şardan şara
Şöyle garip bencileyin
Şol cennetin ırmakları
Akar Allah deyu deyu
Çıkmış islam bülbülleri
Öter Allah deyu deyu
Aydan aydındır yüzleri
Şekerden tatlı sözleri
Cennette huri kızları
Gezer Allah deyu deyu
Yunus Emre var yarına
Koma bugünü yarına
Yarin Hakk'ın divanına
Çıkam Allah deyu deyu
Bir karardan durmayalım
Gel gidelim dosta gönül
Hasretinden yanmayalım
Gel gidelim dosta gönül
Kılavuz ol gönül bana
Gel gidelim yârdan yana
Canım kurbandır canana
Gel gidelim dosta gönül
Kara haberin almadan
Can bedenden ayrılmadan
Azrail bizi bulmadan
Gel gidelim dosta gönül
Gerçek murada varalım
Yârin hatırın soralım
Yunus Emre'yi alalım
Gel gidelim dosta gönül
Dolap niçin inilersin
Derdim vardır inilerim
Ben Mevlaya aşık oldum
Anın için inilerim
Benim adım dertli dolap
Suyum akar yalap yalap
Böyle emreylemiş çalap
Derdim vardır inilerim
Beni bir dağda buldular
Kolum kanadım yoldular
Dolaba layık gördüler
Derdim var inilerim
Ben bir dağın ağacıyım
Ne tatlıyım ne acıyım
Ben mevlaya duacıyım
Derdim vardır inilerim
Dağdan kestiler hezenim
Bozuldu türlü düzenim
Ben bir usanmaz ozanım
Derdim var inilerim
Dülgerler her yanım yondu
Her azam yerine kondu
Bu iniltim Haktan geldi
Derdim vardır inilerim
Suyum alçaktan çekerim
Dönüp yükseğe dökerim
Görün ben neler çekerim
Derdim vardır inilerim
Yunus bunda gelen gülmez
Kişi muradına ermez
Bu fanide kimse kalmaz
Derdim var inilerim
Sen burda garip mi geldin
Niçin ağlarsın bülbül hey
Yorulup iz mi yanıldın
Niçin ağlarsın bülbül hey
Karlı dağlardan mı aştın
Derin ırmaklar mı geçtin
Yârinden ayrı mıı düştün
Niçin ağlarsın bülbül hey
Hey, ne yavuz inilersin
Benim derdim yenilersin
Dostu görmek mi dilersin
Niçin ağlarsın bülbül hey
Kal'alı şehir mi yıkıldı
Ya nam-u arın mi kaldı
Gurbette yârin mi kaldı
Niçin ağlarsın bülbül hey
Gülistanlarda yaylarsın
Taze gülleri yeğlersin
Yavlak zarılık eylersin
Niçin ağlarsın bülbül hey
Uykudan gözüm uyandı
Uyandı kana boyandı
Yandı sol yüreğim yandı
Niçin ağlarsın bülbül hey
N'oldu şu Yunus'a n'oldu
Aşkıın deryasına daldı
Yine baharistan oldu
Niçin ağlarsın bülbül hey
Haktan gelen şerbeti içtik elhamdulillah
Şol kudret denizini geçtik elhamdulillah
Şol karşıki dağlarıı meşeleri bağları
Sağlık safalık ile aştık elhamdulillah
Kuru idik yaş olduk kanatlandık kuş olduk
Birbirmize eş olduk uçtuk elhamdulillah
Vardığımız illere şol safa gönüllere
Halka tapduk manisin saçtık elhamdulillah
Beri gel barışalım yad isen bilişelim
Atımız eğerlendi estik elhamdulillah
İndik Rum'u kışladık çok hayır şer işledik
Uş bahar geldi geri göçtük elhamdulillah
Dirildik pınar olduk irkildik ırmak olduk
Artık denize dolduk taştık elhamdulillah
Taptuğun tapusuna kul olduk kapusuna
Yunus miskin çiğ idik piştik elhamdulillah
Bana namaz kılmaz diyen
Ben kılarım namazımı
Kılarısam kılmazısam
Ol Hak bilir niyazımı
Hak'tan artık kimse bilmez
Kafir Müselman kimdürür
Ben kılarım namazımı
Hak geçirdiyse nâzımı
Ol nâzı dergâhtan geçer
Mâ'ni şarabından içer
Hicapsız can gözüm açar
Kendisi siler gözümü
Gizli sözü serheyleyip
Türlü nükteler söyleyip
Değme ârif şerhetmeye
Bu benim gizli râzımı
Sözüm mâ'nisine erin
Bî-nişandan haber verin
Dertli aşıklara sorun
Bu benim dertli sözümü
Dost isteyen gelsin bana
Göstereyim dostu ona
Budur sözüm önden sona
Ben bilirim kendözümü
Yunus şimdi söyle sözün
Münkir ister istemesin
Pişir kurtar kendi özün
Arifler tatsın tuzunu
Aşkın odu ciğerimi
Yaka geldi, yaka gider
Garip başım bu sevdayı
Çeke geldi, çeke gider
Kar ettik firak canıma
Aşık oldum cananıma
As zencirin dost boynuma
Taka geldi, taka gider
Sadıklar durur sözüne
Gayrı görünmez gözüne
Bu gözlerim dost yüzüne
Baka geldi, baka gider
Bülbül eder ah-u figan
Hasret ile yandı bu can
Benim gönülcüğüm ey can
Hakk'a geldi Hak'a gider
Arada olmasın nası
Onulmaz bağrımın bası
Gözlerimin kanlı yaşı
Aka geldi, aka gider
Miskin Yunus'un sözleri
Efgan eder bülbülleri
Dost bahçesinin gülleri
Koka geldi, koka gider
